kozmofol

WTF

2009-05-28T14:49:00.000-07:00

2009-05-20T12:55:00.000-07:00

olmuyor

Kendinol

2009-05-10T12:27:00.001-07:00

Kendimi etkinlik haberi vermekten alikoyamiyorum. Yalnizca haber verip ustune iki cift soz edememekten memnun degilim, ama sirf bu yuzden haberi vermemektense belki benim disimda soz edeceklere vesile olur diyerekten su an burdayim.

Sait Ali Koknar ve Hakan Tuzgun Sengun ITU 1. sinif tasarim ogrencilerini "kendileri hissettiren" sarkilari biraraya getirmeye cagiriyor. Sonucta ogrencilerin olusturduklari album listeleriyle bir calisma duzenlenecek.

2009 Blog Ödülleri

2009-05-04T11:23:00.000-07:00

Bu yıl ikincisi düzenlenen blog ödüllerinin 14 ayrı kategoride yarışan blogları yapılan oylamalar sonucu sahiplerini buldu. Her kategoride kazanan ilk 3 geçtiğimiz cumartesi günü Fenerbahçe Faruk Ilgaz tesislerinde düzenlenen törende ödüllerini aldı.

Eko Tasarım Buluşması

2009-05-03T12:33:00.000-07:00

Mana Design 15-29 Mayıs 2009 tarihlerinde ITU Taşkışla’da Eko Tasarım Buluşması’nı hayata geçirecek. Eko Tasarım Buluşması Türkiye’de hem eğitimde hem de profesyonel alanda ekolojik tasarım yaklaşımlarının ve uygulamalarının paylaşılacağı ilk geniş kapsamlı platform olma özelliğini taşıyor.

Gerilla Bahçıvanlık

2009-04-27T04:59:00.000-07:00

Gerilla bahçıvanlık (Guerilla Gardening), çevrecilerin oluşturduğu politik bir grup. Arazi hakkı, arazi reformu ve permakültürle ilgilenen aktivist çevrecilerin başlattığı oluşum, mülkiyetine sahip olmadıkları kullanımsız alanlarda bitki ekim ve dikimi yaparak eylemlerini gerçekleştiriyor. İhmal edilmiş, terk edilmiş alanların mülkiyetinin, yeni bir amaç uğruna kullanımları önerildiğinde değişebilir olmasını savunuyor. Grup üyeleri belirledikleri alanlara yasal olmayan biçimlerde ekim yapıp yeni çiçek ve sebze bahçeleri yaratıyorlar. 1973’de Liz Christy ve Yeşil Gerillalar Green Guerillas) grubu, New York’ta bir parkın harabe bir kısmını izinsiz bir şekilde bir bahçeye dönüştürmesiyle başlayan Gerilla bahçıvanlık, bugün aynı mantıkla, izinsiz alanlara, meyve ağaçları, meyvesi yenilebilir pereniyaller, park ve refüjlere çiçekler eken sivil hareketle devam ediyor. Bahçıvanlığın radikal bir biçimini ortaya koyan bu akım çoğunlukla kamusal kullanıma sahip alanlarda etkinlik göstermekte.
Amacın yaşadığımız alanları doğal ortama yakınlaştırmak ve sağlıklı kentlerde sağlıklı bireyler olarak yaşamaya giden yola yön vermek. Yöntem olarak grup içi malzeme, tohum, bitki, araç gereç gibi hazırlıklar, buluşmalar düzenledikten sonra harekete geçmeyi izleyen bahçıvanlar grup olarak da bireysel olarak da çalışabiliyor. Bu akımın bir takipçisi olmak için gruba üye olmak gerekmiyor. Yaptıkları çağrıda herkesin evinin çevresine, boş işlevsiz ve kötü görünen kamusal ya da özel alanlar üzerinde “gerillalık” yapabileceğini vurguluyorlar.

Tokyo Piknik Kulübü

2009-04-27T04:53:00.000-07:00

Tokyo, tüm alt ve üst yapı sistemleriyle metropollerin örnek aldığı bir kent. Bu sistemler bütününde kentsel dokunun yoğunluğundan kaynaklanan bir açık alanlar sisteminden yoksun. Kişi başına düşen yeşil alan oranı 29,1 m2 olan New York, 26,9 m2 olan Londra gibi megapollere kıyasla Tokyo, 5,2 m2 oranıyla oldukça gerilerde kalıyor. Tokyo Piknik Kulübü (Tokyo Picnic Club) kentteki bu açık alan sıkıntısını dile getiren, konuyla ilgili projeler geliştiren bir grup. Mimar Hiroshi Ota, kentsel tasarımcı Kaori Ito ve müze yöneticisi Tomaharu Matsuda tarafından kurulan grup bugün peyzaj mimarları, tasarımcılar, grafik tasarımcıları, fotoğrafçılar, küratörlerden oluşan geniş bir topluluğu kapsıyor. Pikniği Tokyo`nun güncel koşullarında tekrar tanımlama amacıyla bir araya gelen grup üyeleri, menü hazırlamaktan etkinlik ürünleri tasarımına, yeşil alan koşullarını iyileştirmekten park yönetim sistemlerinin analizine ve peyzaj kalitesini irdelemeye uzanan projeler üretiyor, etkinlik ve sergiler düzenliyorlar.
2003`de peyzaj mimarı Hajime Ishikawa ile beraber kentsel açık alan sistemlerini değerlendirme amaçlı yaptıkları analizler sonrası Tokyo`nun diğer metropollere göre düşük olan kişi başına düşen yeşil alan oranının yanı sıra var olanların da kamuya açıklık konusunda problemleri olduğunu tespit eden grup, “Piknik Hakkı” (Picnic Right) sloganıyla tüm Tokyoluların açık alan kullanım hakkı olduğunu savunuyor. Grubun çalışmalarını sıradan bir organizasyondan farklılaştıran faktörse etkinliklerin birer peyzaj projesi gibi ele alınması; analizlerin yapılması, istatistiklerin çıkartılması ve ardından alana yönelik önerilerin geliştirilmesi. Açık alan kullanımının önemine dikkat çeken protesto niteliğinde piknik etkinlikleri ise tüm bu sürecin ardından gelmekte. “Kendi pikniğini düşün” (think for your own picnic) ya da “pikniği savun” (fight for the picnic) gibi sloganları ve hazırladıkları 15 maddeli manifestolarıyla aktivist grubun çalışmaları Tokyolular tarafından ilgi görüyor. Temel bir rekreatif etkinlik olarak pikniğin kentsel yeşil alanlar sistemindeki sıkıntıyı dile getirmek ve farkındalığı artırmak için bir araca dönüştürülmesi, iletişimin ve verilmek istenen mesajın toplumsal anlamda etkinliğiyle sonuçlanıyor.

Hareket vs Girişim

2009-04-27T04:47:00.000-07:00

Uzun zamandır kişisel olarak son haftalarda da öğrenci sempozyumunda sunmak için ilgilendiğim bağımsız inisiyatiflerden birkaçını burada da yayınlıyorum.

Pembe

2009-04-05T12:03:00.000-07:00

Toronto June Calwood Park icin acilan yarismayi Kanadali gh3 ofisi kazandi.

Akar, Akar, Akar

2009-04-01T09:59:00.000-07:00

Londrali mimarlik ofisi Plasma Studio son yillarda dikkat cekici projelere imza atiyor. AA ekolunden gelen 3 mimardan olusan grup bu sefer de Cin`de duzenlenecek Hortikultur Fuari`nin projesini ustlenmis.

Peyzaj projesini de gruba yakin bir cizgide duran Groundlab ofisinin ustlendigi projenin adi Flowing Gardens.

Konferans

2009-04-01T05:51:00.000-07:00

State of Soul Istanbul

2009-03-17T11:01:00.000-07:00

Avrupa peyzaj mimarlığı öğrencileri birliğinin (ELASA) bu yılki buluşması İstanbul'da gerçekleşiyor. 11-16 Mayıs tarihleri arasında düzenlenecek ELASA2009 teması kültürel peyzaj - kent kimliği.

Park Başka Lale Başka

2009-03-16T12:38:00.000-07:00

Biz, yeni nesil, Turkiye'de gelisen bir yarisma kulturunun ortasinda mezun oldugumuz icin sansliyiz. Ozellikle son yillarda sayisi artan kentsel tasarim yarismalarinin onsarti olan disiplinlerarasi calisma gerekliligi, taninirligi konusunda hassas meslek dallarina onemli bir firsat tanirken ayni zamanda ice kapaliliklarini da kiriyor.

Madrid'de acilan Parque de Valdebebas yarismasi, 80 hektarlik bir arazinin kent parkina donusumunu amacliyor. Kentsel peyzajda bizim anladigimizdan biraz daha farklisini goren bir bilincin sonucu olan bu tip yarismalarin da en az kentsel donusum projeleri kadar onemli, hatta daha hayati oldugunu gormeye yakin duruyoruz. Burda da artik, Taksim gezi Parki, Caddebostan Parki, Halic kiyi seridi gibi alanlarin yarismalarinin acilmasi sart. Yalnizca belediye uygulama departmanlarinin ya da ortulu ihalelerin tekelinde kalan bazi yeni projelerin de surec degisikligine zorlanmasi ancak bu tip, hakim gelenege ters bir akimla gerceklesebilir.

Bu arada Istanbul'un bu yilki lale devrine girdik. Kagithane - Piyalebasi tunelinin hemen yanindaki egimli alana soganlari dikilmis (muhtemelen secim oncesi acele acilisin gorsel-bitkisel bileseni olarak) park bahceler mudurlugunun en buyuk sovu olan bu Hollandalilar bu yil da kentimizi renklendirmekte.

Perşembe Seminerleri

2009-03-16T12:36:00.000-07:00

İTÜ Mimarlık Fakültesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü'nün her yıl düzenlediği Perşembe Seminerleri, 2009'da da devam ediyor. Seminerler, 19 Mart - 16 Nisan 2009 tarihlerinde, 12:30 - 13:30 saatleri arasında, İTÜ Taşkışla Binası 127 no'lu konferans salonunda düzenlenecek.

Program
19 Mart 2009
Prof.Dr. Ahmet Cengiz Yıldızcı
"Çin Halk Cumhuriyeti'nden Peyzaj Uygulama Örnekleri"

26 Mart 2009
Yrd.Doç.Dr. Çağatay Seçkin
"Golf Sahaları: Çevresel Sorunlar, Çözüm Önerileri"

02 Nisan 2009
Prof.Dr. Adnan Uzun
"ABD'den Görünümler: Clemson Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümü İzlenimleri"

09 Nisan 2009
Yrd.Doç.Dr. Funda Yirmibeşoğlu
"Kentsel Peyzajda Dönüşüm: Barcelona"

Arş.Gör. Gülşen Güler
"Barcelona'dan Peyzaj Uygulama Örnekleri"

16 Nisan 2009
Yrd.Doç.Dr. Yüksel Demir
"Mimarlık- Peyzaj Arakesiti"

Patlayan Çöplük

2009-03-05T12:45:00.000-08:00

Bu dönemki proje dersimiz Hekimbaşı Ümraniye katık atık transfer istasyonunun kentsel tasarımı. 1993'teki kayma sonrası 25 kişinin ölümüne sebep olan alan aslında Türkiye'de çöp depoloma tekniğinin değişimine önayak olmuş. 1950'lere kadar tüm katı atığın denize döküldüğü İstanbul'da, çöplerin herhangi bir işlemden geçmeden, ayrıştırılmadan üstüste yığılması anlamına gelen vahşi depoloma metodunun uygulamaya geçmesi de yine bu yıllara denk düşüyor. 80'lerde ilk çöp yönetmeliğinin çıkartılmasını izleyen yıllar Anadolu ve Avrupa yakalarında belirlenen alanlara atıkların yığılmasını ve üzerlerinin toprakla örtülmesiyle geçmiş. Ümraniye çöplüğünün patlaması, alandaki yığınlar içinde sıkışan metan gazının çıkışı olarak yansıtıldı medyada. Belediye raporlarında ise bu felaket, gaz patlaması değil stabilizasyon probleminden (ihmalinden) ötürü kayma olarak açıklanıyor, hatta bununla ilgili çeşitli argümanlar sunulmuş.

1993'teki bu patlamadan sonra düzenli katı atık depoloma tekniğine geçilerek çeşitli bertaaraf yöntemleri arayışına girildi. Bugün evlerimizde ayrıştırmadan market poşetlerine tıktığımız atıklar yerel belediyelerin çöp araçlarıyla kapımızın önünden toplanıp transfer istasyonlarına gidiyor. Anadolu yakasında 3, avrupa yakasında 4 ayrı transfer noktasında sıkıştırılarak hacmi küçültülen çöp blokları buralardan düzenli depoloma alanlarına götürülüyor ve toprağa gömülüyor. Düzenli depoloma alanlarında belirli bir yatırım sonrası gömülü alandan elektrik üretimi yapmak mümkün ki dünyanın çeşitli yerlerinde bu uygulamalar yaygın biçimde görülüyor. Ümraniye çöplüğünün bir kısmı bugün, spor tesisi, rekreayon alanı olarak kullanılıyor. Dolgu alan ise patlamadan sonra temizlenip, üzerine toprak örtülüp kapatılmış. Elmalı Barajı'nın hemen yanında bulunan alanda bugün çocuklar koşup oynuyor, aileler piknik yapıyor. Çöplerin gömülü durduğu yumuşak toprak zeminde bitkiler bitmeye başlamış bile.

Field Operations

2009-02-25T00:19:00.000-08:00

James Corner sevenlere; Türkçe kaynak

gercekler

2009-02-15T12:16:00.001-08:00

Kurusıkı 2

2009-02-08T08:24:00.001-08:00

Sevdiğim Kitaplar 3

2009-02-08T07:11:00.000-08:00

Charles Waldheim'ın editörlüğünü yaptığı bu kitabı yazın Los Angeles'dan almıştım. Yayın, adından da anlaşılacağı gibi landscape urbanism üzerine yazılan bilimsel makalelerden oluşan bir derleme. Söyleşiye hazırlanırken de yanımdan ayırmadığım kitabı Waldheim'ı bulmuşken imzalattım, böylece hayatımda ilk defa imzalı bir kitabım olmuş oldu.
Komik. Adamcağız da belli hiç "imza günü" filan olmamış, bu talebime şaşırdı, sevindi.

Charles Waldheim Konferansı 2

2009-02-08T06:51:00.000-08:00

Cuma günkü söyleşi ve ertesi gün gerçekleşen konferans harikaydı. Landscape urbanism teorisini ağırlıklı olarak Kuzey Amerika olmak üzere dünyadan örneklerle sunan, teorinin temellerinden ve tarihinden bahseden Waldheim söyleşisini XXI'in mart sayısında okuyabilirsiniz.

Charles Waldheim Konferansı

2009-02-04T11:25:00.000-08:00

Aylar önce master tezinizi üzerine yazmaya karar verdiğiniz ama bir türlü zaman uydurup da derinlemesine incelemeye oturamadığınız bir teori mi var? Ve kurucusu konferans vermeye mi geliyor? Ve siz onunla röportaj mı yapacaksınız?
Aman Allahım, çok şanslı olmalısınız.

Charles Waldheim konferansı 7 Şubat Cumartesi Garanti Galeri'nin Disiplinlerötesi Konferans Dizisi kapsamında Garajistanbul'da gerçekleşecek. İlgilenin.

Public Design Festival

2009-01-26T14:14:00.001-08:00

Milano'da 18-26 Nisan tarihleri arasında Mobilya Fuarı'na paralel olarak ilk defa düzenlenecek Public Design Festival'in son başvuru tarihi 28 Şubat.

Kayıtdışı 02

2009-01-26T13:20:00.000-08:00

Geçtiğimiz sene ilki düzenlenen ve çok ilgi gören Kayıtdışı'nın bu yıl ikincisi yine Yıldız Teknik Üniversitesi'nde gerçekleşiyor. Bu seneki teması "liminal" olan etkinlik 2-atölye başvuruları başladı bile.

Bu sırada önümüzdeki günlerde yurda dönecek olan C. Alper Derinboğaz'ın yerel ortamlardan ayrı kaldığı 2 yıl boyunca aktifliğinden zerre kaybetmediğini, temelli dönüşünden 3 gün sonra atölye açabilirliğinden anlıyoruz. Benimde ucundan alet olduğum Düş Peyzajlar / Atmospherics Kayıtdışı atölyeleri arasında yerini aldı. Buna da bekleriz. Görünen o ki biz çeşitli sebeplerle önümüzdeki hafta hergün Kayıtdışı'nda olacağız.

Peyzaj Mimarlığı I. Ulusal Öğrenci Sempozyumu

2009-01-26T13:10:00.000-08:00

Bu da sevindirici bir gelişme. Peyzaj mimarlığı öğrencilerinin örgütlenmesinin Türkiye'de çok zayıf olduğunu düşünürken bu konudaki cehaletimi farkettim. Takip edemediğim şeyler de oluyormuş meğer, belki biraz daha ses duyurmaya ihtiyaçları var sadece.

24 - 25 Nisan'da Adana'da gerçekleşecek ilk sempozyumu sanırım odanın gençlik kolu üstleniyor. Doğal ve Kültürel Peyzajların Sürdürülebilirliği ve Çevre; Peyzaj Mimarlığında Kentsel Kimlik, Kent Kültürü ve Sanat; Peyzaj Mimarlığı ve Örgütlenme; Peyzaj Mimarlığı ve Teknoloji;Peyzaj Mimarlığı ve Eğitim başlıklı sempozyum konularıyla ilgili bildiriler için son başvuru tarihi 15 Şubat.

Bisiklet Demişken

2009-01-26T12:46:00.000-08:00

İstanbul'da bisiklet kullanımının yaygınlaşamamasının sebebi malum; topografya. Ve yine topografyaya bağlı olarak ulaşım hatlarının düzensizliği, plansızlığı sebebiyle çarpıklığı, orantısızlığı değil bisiklet kullanmaya, hatların varlığına bile olanak tanımıyor. Benim bisikletler için "kaldırgaçlı bisiklet hatları" projem var ancak ayrıntılarını ancak büyük mevkilere geldiğimde yayınlayabilirim.

Coğrafyası düz kentlerde, kentlinin hayatını müthiş kolaylaştıran bisiklet bizim kültürümüzde çocuk oyuncağına denk gelir. Şanslıysanız okuma bayramında ya da 1. sınıf bitiminde karne hediyesi olarak bir çift tekerlekli BMX'iniz olmuştur. Hele hele kızsanız ailenizin size böyle bir hediye alması için ya süper gated communitylerden birinde oturuyorsunuzdur ya da sokak çocuğu olmanıza göz yumuluyordur (zaten barbilerle büyümemişsinizdir). En yakın 6 kız arkadaşımdan 4 tanesi bisiklete binemiyor, 1 tanesi ise "binebiliyor mu emin değil" ise bu acımasız çıkarımları yapmaya kendimde hak görürüm.

İstanbul'u geçelim, yurdumuzda düz kentler de var. Nedense "düz kent" deyince aklıma Konya geliyor -ova ya-. Ama sebeb-i post kentimiz Alanya. Kaynağı Arkitera'dan aldığım habere göre Alanya belediyesi Yıldız Teknik Üniversitesi ile bisikletlere uygun yeni bir kentsel tasarım uygulaması gerçekleştirmiş. Bisiklet istasyonları ve tarifeler düzenlenmiş, tabii ki yollar buna göre yeniden elden geçirilmiş, sürekliliği sağlanmış ve trafik akışı yaya-bisiklet-araç hiyerarşik üçlüsüne göre yeniden düzenlenmiş. Hatta tek tip bir bisiklet bile hazırlanmış bu program için, aynı Viyana'daki gibi.

Yine başka bir güzel haber ise (Arkitera aracılığıyla Taraf Gazetesi kaynaklı) Konya'dan. Konya Belediyesi 2010 yılında 40 bisiklet istasyonu açarak kentte bisiklet kullanımını yaygınlaştırıcı projesini açıklamış. Kente ait bisikletler aynı city bike wien'da olduğu gibi alınan bir istasyondan kentin başka bir ucundaki istasyona bırakılabilecek. Ve tüm hatlar GPRS ile denetim altında olacak.
İşte benim de Konya'dan beklediğim buydu, düzlüğün avantajını keşfetmesi.

Sevdiğim Bisikletler

2009-01-25T08:03:00.001-08:00

Rahmetle Anmak

2009-01-25T07:26:00.000-08:00

Lisansın ilk yılları projelerine, eskizlerine bakarak, üslubunu araştırarak geçirdiğimiz Yves Brunier'nin her gözü-kulağı açık peyzaj mimarlığı öğrencisinin gönlünde bir yeri vardır. Çünkü o peyzaj mimarlığının aynı zamanda Jimmi Hendrix'i, Jeff Buckley'si, Kurt Cobain'i, Kerim Tekin'idir, genç yaşta hayata gözlerini yumduğu için (bu kalıba dikkat!). Ölümü bu isimler kadar elim miydi bilecek kadar olayın üzerine gitmedim, yalnızca bu sebeple uygulanmış çok az projesi olduğunu biliyorum.

Thin City atölyesi kapsamında, yapılan gezide Rotterdam'da Yves Brunier, Rem Koolhaas ve Petra Blaisse'nin 1990'ların başında tasarladığı ve uyguladığı Museumpark'a da bir göz attık. Gördüklerim içimi sızlattı nedense. Kunsthal ve NAI arasında kalan parkın yarısında büyük bri altyapı çalışması başlatılmıştı ve Yves'in tüm planına ihanet edilmiş gibi hissettim ve uygulanmış bir projeye büyük bir müdahele ne korkunç birşey olsa gerek diye düşündüm. OMA'nın planına sadık kalınacak mı, yeni proje neye benziyor bilmiyorum ama burda Yves'in el çizimi görülebilir.

Bu da geriye kalan yarıdan inşaat alanına bakış. Köprü hala duruyor.

Difüzyon Geri Dönsün

2009-01-25T07:01:00.000-08:00

Difüzyon 3. yaşına sessizce geçtiğimiz aylarda girdi. Geçtiğimiz yıl, eskisine oranla daha az yoğun geçti. Mart ayında Garajistanbulda'ki Dörtyüzsaniye 8 (?) daha sonra sonbaharda, önümüzdeki haziran ayına ertelenen Istanbul Design Week için toplandık. Son olarak da kardeş grubumuz Kayıtdışı ile YTÜ'de bir Mimarlık Savaşları düzenledik. Bitirme telaşındakiler, tez teslim edecekler, işe, yüksek lisansa başlayanlar derken neredeyse bir türlü ivme alamayan grup bu yıl Kayıtdışı 02'de yine yerini alıyor.

Kurusıkı tartışma platformu 5 Şubat Perşembe YTÜ Mimarlık Fakültesi'nde 20:00-21:00 arasında yer alacak. Eğlenceli beyin fırtınası masamıza bekleriz!

Not: Web sitesine bir süredir erişilemiyor. En yakın zamanda açılacak.

Sevdiğim Yeni Olmayan Durumlar 2

2009-01-25T06:51:00.000-08:00

Burası Rotterdam NAI'nin (Hollanda Mimarlık Enstitüsü)alt katı. Kafenin de yer aldığı bu katta bulunan lego havuzu sanırım çocukluğu legolarla geçmiş, lisede en çok geometriyi sevmiş, biçime hayran mimarların ve mimar adaylarının enstitüde en sevdiği bölüm. İnsan oturdu mu başından kalkamıyor. Burda yapılı küçük kent de zaten ziyaretçilerin eseri. Yeni yapılar ekleyebiliyor, kıyabilirseniz var olanları bozabiliyorsunuz.

Bir Bildiğin Vardır West8

2009-01-24T14:33:00.000-08:00

En sonunda Borneo Sporeng'u görme fırsatım oldu. 4 yıl önce kızkıza arabayla yaptığımız komik Avrupa gezisinde Amsterdam'a da uğramış, ancak müzeydi oydu buydu (coffehouse?) derken pek mesleki okuma yapmamıştık.

Kısa bir süre önce West8'in Aarschot bisiklet köprüsü yarışmasını kazandığı açıklandı. Yayınlanan görseller biçim ve malzeme seçimi olarak Borneo köprülerini nasıl da bu kadar andırabilirdi?

Sevdiğim Kitaplar 2

2009-01-24T13:15:00.000-08:00

Innovation Strategies For Designing Urban Landscape

Bu kitabı ilk defa NAI'nin kitapçısında gördüm, ama enstitünün kendi yayınevinde çıkan bir kitap değildi. İnternette baktım, henüz amazon'a düşecek kadar da popüler olamamışç 2008'de ilk baskısı yapılmış kitap, değişen kentsel peyzaja önerilebilecek yenilikçi tasarım stratejilerini araştırıyor. Felsefe, biyoloji, psikoloji, sanat ve tabii ki mimarlık ve peyzaj tasarımı perspektiflerinden farklı yaklaşımları biraraya getiriyor. 2008'de çıkan, İngilizce - Almanca makale ve projelerden oluşan kitabın içeriği Hannover Üniversitesi'nin kentsel peyzaj departmanı tarafından derlenmiş.
Lüzumlu bir yayın.

Hafif Maharetler 3

2009-01-24T12:23:00.000-08:00

1 hafta sonunda grupların işleri okulun avlusunda sergilendi. Adriaan Beukers ve grup yürütücüleri eşliğinde sonuç ürünlerin değerlendirmesi yapıldı. Kimi işler süper fonksiyonel ama ağırken, kimileri süper hafif ama işlevsizdi. Öte yandan ağırlıktan kendini taşıayamayan, bir "happening" misali kısa sürede yıkılan projeler bizimkinden ibaret değildi. Örneğin bu muhteşem insan figürlerinden oluşan heykeli akıllı yürütücüleri sunum sırasında ipini keserek ne kadar ayakta durabildiğini bir şovvari sergilediler, alkışlar eşliğinde. Balondan iglo workshopun iyi projelerinden biriydi. Balon dolu plastik sütunlardan oluşan üçgen prizma sonuçta ödül alan projelerdendi. Panaromik görselde "ortanın solu"na denk koordinatlarda görülebilen köprülü kubbe ise ince bambulardan örüldü. Bana göre tüm workshopun en iyi projesi olan bu çalışma, o kadar hızlı üretildi ki, grup ikinci gün büyük strüktürü tamamlamıştı bile. Toplam ağırlığının 3 kg civarı olduğunu sunum sırasında söyleyen grup elemanlarında Fransız Sara, sunum sırasında bir de hafiflik temalı bir monolog dahi sergiledi. İskeletle ya da malzemeyi ek malzemeyle sertleştirmeden ayakta tutmanın yolunu araştıran gruplardan biri, yalnızca spot aydınlatma kullanarak ince folyo kağıdı ayakta tutmayı başardılar. Yere sabitlenen folyo hem aydınlatmanın yarattığı ısıyla oluşan hava akımı sayesinde ayakta duruyor hem de sabit ve katı bir strüktür olmanın ötesinde dinamizmi sunuyordu.

Akademinin avlusu, geçtiğimiz cuma sergi hevesiyle okulu ziyaret edenler için bir çöplüğü andırıyordu ama yine de master öğrencilerinin "temel tasarım" hevesi ve emeği okunabiliyordu. Sergi önümüzdeki hafta da gösterimde olacak.

Hafif Maharetler 2

2009-01-24T11:31:00.000-08:00

Bizim grubun işlerine gelince... İkinci gün, yapılan eskiz maketlerden 2 tanesi üzerine odaklanılmaya karar verildi. Biri benim de dahil olduğum, tek bir düzlemde açılan simetrik kesikler ve kesikler sayesinde ortaya çıkan ortoganal geometriye sahip strüktür. Diğeri ise esneme ve gerilmeyi araştıran, biri geçici ve esnek diğeri kalıcı ve hafif olmak üzere 2 ayrı katmandan oluşan büyük boru.

Çalıştığımız ince sünger malzeme, su bazlı yapıştırıc ve üzerine epoksiyle sertleştirilerek ayakta durması sağlandı.

2 katmanlı strüktür de ise iskelet olarak kullanılan plastik borular, çapları hesaplanıp, ara desteklerle sabitlendikten sonra, çeşitli kumaşlar ve ince plastikler denenerek (doku, geçirgenlik, destekleyici malzemeyle tepkimeye girme vb.) kaplandı. En iyi çalışan malzeme olarak sık dokulu koton kumaş seçildi ve tüm iskelet bununla kaplandı. Aynı şekilde tutkal ve epoksi kullanılarak sabitlenen malzeme, donduktan sonra iskeletin çıkartılmasıyla ayakta bir süre durabildi. 3 dakika sonra ise gururuyla yıkıldı.

Hafif Maharetler 1

2009-01-24T08:35:00.000-08:00

Güz döneminde Haliç Kültür Vadisi projesinde beraber çalıştığımız Academie van Bouwkunst Amsterdam'dan (Amsterdam Mimarlık Akademisi)aldığımız davet sonucu okulun her yıl farklı içerik ve davetli bir yürütücüyle gerçekleştirdiği 2 atölyeden biri olan kış workshopuna Türkiye'den 4 öğrenci olarak katıldık. Bu yılki çalışmanın yürütücülüğünü üstlenen Prof Dr. Adriaan Beukers Delft Üniversitesi Uçak Uzay Fakültesi'nde öğretim görevlisi. Aynı zamanda çok disiplinli bir araştırma geliştirme grubu olan Composit Structures and Design (Kompozit strüktürler ve Tasarım) grubunun da başı olan Beukers'in grubuyla beraber odaklandığı araştırma konusu özellikle uçak teknolojisinde kullanılan hafif ve kompozit malzemeler.

Atölye çalışmasının da araştırma konusu olan "hafif malzemeler" ve kompozit üretim biçimleri 1 hafta boyunca çoğunluğu Akademi'nin kendi öğrencileri olan, bizim dahil olduğumuz küçük bir kısmı da Fransa, İngiltere, İskoçya, Norveç, Lihtenştayn ve Danimarka'dan katılımcı olarak gelen yüksek lisans öğrencileri tarafından farklı malzemeler ve teknik kapasiteleri incelenerek ve çeşitli modeller üreterek incelendi.

1 hafalık çalışmanın nihai ürününün minimum 2 m yüksekliğinde ve 2 kişiyi içine alabilecek kapaitede olması gerekiyordu. Her biri 2 yürütücüyle çalışan toplam 13 grup ilk 3 gün boyunca küçük modeller ve üreterek malzemelerin esnekliğini ve taşınabilirliğini inceledi. Direngenliği olmayan malzemelerle tasarlanan sonuç ürünlerinin strüktürel direnç kazanmaları ve kendi kendilerini taşıyabilir olmalarının sağlanması esas olduğu için ilk yapılan çalışmalar tamamen malzemeyi tanıma ve başka malzemelerle birlikte çalışabilirliğinin denenmesi üzerineydi. İlk 3 gün boyunca ortaya çıkan küçük modellerden gruplar tarafından biri ya da ikisi seçilip çalışmanın geri kalanında seçilen modellerin 1/1 ölçekte inşası üzerine çalışıldı.

Bir süredir ve Bir Süre Daha

2009-01-13T14:04:00.000-08:00

Sakin Ol

2009-01-03T02:47:00.000-08:00

2000dokuz
e'mi?

İsteyince Oluyor

2008-12-31T04:38:00.000-08:00

Kişisel: 2008 benim için köskötü bir yıldı. Her sene daha iyisini dilemekten kendimi alıkoyamıyorum. Batıl itikat? Şartlanma? Mistisizm? Dinsellik? Sebebi n'olursa olsun, diliyorum.

İşsel: Kriz bizi teğet geçsin istiyorum.

Kentsel: Otobüslere dijital durak tabelaları konulsun, İstanbul'da tüp geçitin 4/16 hattı açılsın, kentsel taciz bitsin istiyorum.

Gördüğünüz üzere; mütevaziyim.
İstemek ve almak fiillerinin ters orantısına inanırım.

Bu da Bizden

2008-12-31T04:36:00.000-08:00

Kentsel Taciz Alanı I

2008-12-24T13:33:00.001-08:00

Milliyetçi hissetmemekle başlamak istiyorum. Sebeplerinden kısaca bahsederek mevzuya eğilmek, ardından doğrulup konuyu bağlamak niyetim.

İçinde bulunduğun toplumu, öncelikle insanını sevmek gerektiğine inanıyorum milliyetçi olmak için. Yalnız ecdadının mirasından ötürü değil, bugünü yaşarken insanını sevmek gerekiyor. O millete mensup insanlar topluluğunu genelleyebilmek gerekiyor.

Sevmiyorum, burda sokakta yürümeyi çok az seviyorum.

Japon misafirim Azusa, 10 günlük İstanbul gezisinden olumlu düşüncelerle ayrıldı. En son sohbetimiz, kafasındaki Türkiye fikrinin dönüşümü üzerineydi. İçten gelen derin bir kaygıyla (anksiyete bozukluğum var) söylediklerini dinledim. İlk günden itibaren yaşadıklarını dehşetle dinleyip, bir kısmına şahit olurken burda kadın olarak yaşamanın yine yeniden zorluğunu gördüm, yine korktum, şiddetle kaygılandım.

"Burada erkekler dışında herşey mükemmel, 5 yıl önceki dar fikrimle gelmedim kuşkusuz. Kalkınmış bir yer bekliyordum ki öyle buldum. Tahmin ettiğimden fazlası var burda" diyor 22 yaşında, İsveç'te yaşayan bir Japon. Havaalanından şehre gelmek için bindiği takside çıkma teklifi alan, ertesi gün Sultanahmet tanıştığı Japon tacirinden "hamama çıkma" teklifi alan, onun da ertesi gün İstiklal'de galeyana gelip avuçlanan bu genç kızımız tahmin edildiği gibi gezisinin 4. sabahı sokağa çıkarken hafif paranoid semptomlar göstermeye başladı. Neyse ki Doğu Avrupa görmüştü, sevgilisi İranlıydı (ee yani?), bizim taraflara hem ilgisi, hem de yaşına, ırkına göre hallice bilgisi vardı.

Paranoid hallerini alternatif yöntemlerle kırmaya, bu imajı kalıcı kılmamaya çalışan ben karşılaştırmalı bir bakış açısı sunmaya çalışıyordum ki bunu yaparken barlar sokağındaydım...

Sevdiğim Yeni Olmayan Durumlar

2008-12-21T10:38:00.000-08:00

Thames Nehri'nde inşa edilen 3. köprüden kalan sütunlar. Sene 1769. Bu kadar mı güzel olabilirdi?

Herşeyin Bir Tersi Vardır

2008-12-21T10:27:00.000-08:00

Cahildim, bunu görünce heyecanlanmıştım. Yarım sanat aklımla bunu yerleştirme farzedip ilerledim. Devamı sokaklarla birlikte gelmekteydi. Entelektüel dostum Ömer duruma açıklık getirdi en sonunda. Evet, durak tersti, tersliği normaldi.

Yer: Liverpool
Amaç: Kim bilirdi? Soğuktan, çamurdan ve trafik canavarından korunmak.

Evet, Yine Bir Dar Boğazda Daha Beraberiz

2008-12-18T07:26:00.000-08:00

Çiziyorum çiziyorum bitmiyor,
çiziyorum çiziyorum olmuyor.
"Olmaz tabii" diyor bir ses ve ekliyor,
"tembele müstahak"

Tembel ölmek istemiyorum ona göre bir ses.

Anonim

2008-12-14T11:29:00.000-08:00

Kaynak: Hatırlanamıyor.

Fotoğraf Yarışması

2008-12-12T14:55:00.000-08:00

Bu da varmış: Uluslararası Bahçe Fotoğrafı Yarışması. İlgilenenlere linki.
Mesela ben de şunu göndersem nasıl olur?

Burası Louisiana Museum, Kopenhag. Bilen bilir, arkadaki heykel Alberto Giacometti. Onun arkasında da yanılmıyorsam bir kent olarak Malmö. Neyse benden bu kadar. Fotoğrafçı olmamama seviniyorum bazen. Keine Kabiliyette.

Londra'ya

2008-12-12T13:33:00.000-08:00

güzellemeler aşağıda.

1 haftalık promosyon gezimiz (Best Fm'den Amy Winehouse şarkısı söylenerek kazanılmış çift kişilik uçak biletinin başını çektiği) çok hızlı, dinamik geçti. Aynen Londra'nın kendisi gibi. Kaça bölüneceğime karar veremediğim sıkışıklıktan ötürü yazın üretemiyeceğim. Ahanda görseller:

Londra'dan

2008-12-05T03:17:00.000-08:00

tespitlerle döneceğim.

Orquideorama

2008-11-26T12:57:00.000-08:00

Peyzaj Maketi Tartışması - Bruder Klaus Kapelle Örneği

2008-11-23T10:30:00.000-08:00

Maket muhafazakarı bir ekolden geliyorum. Proje sürecinde yer yer baskıya dönüşen bu muhafazakarlığı eğitimimin uzatmalı sonuna yaklaşırken reddetmiş, mezun olmak üzere olan bir meslek adayının kendi yöntemini kendinin tanımlaması gerektiğini savunmuştum. Evde kendimce akademik eğitime verip veriştirirken tüm doğrularımı arkama alıp maketimle jüriye çıkmış, aldığım eğitimin arkasından konuşmuştum. Bunu hepimiz sıklıkla yaparız.

Makete soğuk yaklaşımımın geçmişinde başka anılar yatıyor esasında. Yanlış verilen altlıklar yüzünden defalarca çöpe atılıp yenisi yapılan çılgın topografya maketleri, öğrencinin cebinden çıkan parayı umursamadan talep edilen detaylar, her şeye rağmen tasarlanıp getirilen maketlerin proje diyaloglarına yalnızca kavramsal değil uygulama açısından bile dahil edilmemesi, hem verilen emeğe hem de zamana ve paraya yazık olduğuna dair bir izlenim bırakmış bende, şimdi fark ediyorum. Yoksa hamur, karton ve maket bıçağıyla küçük yaşta tanıştığımı farz edersem maket yapmaya muhalif bir halimin olmasına olanak bulamam (edemem).

Bugün İlkay’la maket üzerine yarım kalmış bir dijital diyalogumuz oldu. His, 3. boyut, lirik yüzey, doğal peyzaj ve geçişlere ait bir peyzaj imgesi üzerinden İlkay, hayranı olduğu Peter Zumthor’un Brüder Klaus Kapelle’sini anlatıyordu. Peyzaj maketlerinin çok nadir etkileyici olabildiğini, ancak soyutlanmış modelleri beğendiğimi, onların da uygulamaya dair bir fikir vermediğini yalnızca mimarca bir romantizme hizmet ettiğini düşünüyordum. Bu diyalogumuz sonuçlanmadı. En son ona maket yapmak yerine şiir yazdığımı söyledim, umarım buna inanmamıştır. Ben gibi bir edebiyat fakiri şiir yazmaz, okumaz da. Ancak eserleri lirik bulabilir ve erkekleri kabalıkla suçlayabilir.

Zumthor’un henüz hiç projesini canlı görmedim. Ama benim için İsviçre mimarlığını temsil ediyor (İlkaysan sağolsun, bkz. XXI Mayıs 2008 Sayısı / İsviçre’de Mimarlar Neler Yapıyorlar?). Şapel ve peyzajı fotoğrafların görsel katsayısını çıkartsak bile gayet “lirik” görünüyor.

Muazzam karelerin sahibi Florian Seiffert.

Biten İlişkiye Ağıt

2008-11-23T09:04:00.000-08:00

Karaköy iskelesiyle ilişkim epey eskiye dayanıyor. Dünki şiddetli lodosta alabora olması gözümün önünden film şeritlerinin geçmesine sebep oldu. Üzerine kurulu olduğu 19 dubadan birinin su almasıyla dengesi bozularak batan iskelenin ilk versiyonu 1900'lerin başında yapılmış. Dün batan çelik konstrüksiyon ise 1984 yılında kurulmuş.

Batan iskelenin ilkel bir versiyonunu 2007 EASA Yunanistan'da 06plastik ile beraber gerçekleştirmiştik. Projenin adı Float'd. 2 haftalık atölye çalışması sonunda dubaların üzerinde kokteyl, parti mekanı ve "lovebox"dan oluşan küçük yüzen bir strüktür inşa ettik. Kullanılan tahta palet ve dubalardan yaptığımız ilk prototipi suya indirdiğimizde dubaların geçirgen kapakları yüzünden su almasıyla batma tehlikesi geçiren yüzer düzlemler için çeşitli önlemler almak zorunda kalmıştık. Tonlarca olmasa da yüzlerce insanı taşıyan ilkel-yüzer yapımız alabora olmadan amacına hizmet etmişti.

Kuşak Kuşak Park

2008-11-16T01:40:00.000-08:00

Kore Taekwondo Vakfı'nın açtığı davetli yarışmayı Weiss/Manfredi Architecture/Landscape/Urbanism kazandı. Sonuçları Ekim ayının başında açıklanan proje, Taekwondo kültürü ile şekillenen, çeşitli işlevleri biraraya getiriyor. Benim de yıllar önce "savunma sporu" olarak öğrenmem salık verilen bu uzakdoğu sporunun, akla, bedene ve ruha aynı anda eşit derecede hitap etmesi tasarımın çıkış noktalarından biri olmuş. Tüm vadiye yayılan parkın oldukça eğimli ve zor bir topografyaya sahip olması da projeye ayrı bri sembolik hava katmış.

Vaziyet planı; beyaz ile başlayan, sarı, yeşil, kırmızı, siyah ve sarı-yeşil, yeşil-kırmızı gibi ara ünvanları da içinde barındıran kuşak sistemini bana hatırlattı. Tabii bu kuşak sisteminin de bir hiyerarşiyi temsil ettiğini, bunun da yalnızca Kore'ye değil tüm Uzakdoğu'ya maledilebileceğini hatırlatmakta yarar var. Tasarımda temsiliyet sorun mu acaba?

Ne güzel ralli mekanıydın sen İğneada

2008-11-10T14:10:00.000-08:00

Elde avuçta kalan son bakir topraklardan İğneada longoz ormanları ile ünlü. Halk dilinde subasar ormanları diye de geçen bu ekosistem, dağlardan gelen su kanallarının denize döküldüğü yerlerde alüvyon birikmesinden oluşan tıkanıklık sebebiyle sulak alan oluşumu üzerine işleyen bir döngüye sahip. Tıkanma ile oluşan sulak alanın bahar aylarında kanallara uygulanan baskıyla patlamasından sonra denize açılması ve düşen su seviyesi yalnızca orman ekosistemi için değil, deniz canlıları ve kuş göç yolu üzerinde olması sebebiyle kuş populasyonu için de anlam ifade ediyor.

Aynı zamanda Karadeniz'e açılan br doğal liman olması bölgenin değerini arttırmakta. Yakınlardaki çimento fabrikasına hizmet etmesi için açılması düşünülen yeni liman için bölge halkı ve çevreciler seslerini duyurmaya çalışıyor. Yatırımcılar bakir bölgelere göz dikmiş durumda. İşin enteresan tarafı dikilen gözler salt yatırımcılarınkiler değil. Son aldığımız duyumlara göre longoz ormanlarında bir off-road yapılması için yönetimle anlaşılmış bile...

not: 14-16 Kasım tarihleri arasında düzenlenecek ralli iptal edilmiş. İyi birşey.

Lüzumlu link

2008-10-28T09:38:00.000-07:00

Geçenlerde webde şuursuz sörf yaparken Collaborative Landscape Wiki adlı siteyi buldum. Biraz geç kalmış bir buluş olabilir, sakıncası yok. Site kentsel alan çalışmalarıyla ilgili fena sayılmayacak bir terminolojik arşive sahip. Bunun dışında makaleler, etkinlik haberleri, bölgesel analizler ve iletişim için bir portal içeriyor.

Örtünüyor muyuz?

2008-10-15T14:37:00.000-07:00

Design Trust for Public Space ve the Grand Army Plaza Coalition girişimiyle New York Grand Army Plaza meydanı tasarımı için 2008 başında açılan yarışma geçtiğimiz haftalarda sonuçlanmıştı. Frederik Law Olmsted tarafından tasarlanan meydan dünya çağında en önemli kamusal alan örneklerinden biri olarak sayılmakta. Halk oylamasına sunulan projelerden Canopy Project birincilik ödülünü aldı. Fransız 5 tasarımcıdan oluşan grup, projeyi kuzey-güney aksında araç trafiğine açıp, doğu ve batıda kalan alanlara fonksiyonlar yükleyerek çözümlemiş.

Fotoğraflar: Design Trust for Public Spaces

Big fishport (Büyük balık limanı)

2008-09-24T13:39:00.000-07:00

Evet, bugün sancılar içinde işten eve dönüyordum, bunu yaparken vapurdaydım. Vapurda siluet fotoğrafları çekmişliğim, değil martılarla simit paylaşmışlığım, yemişliğim bile yoktur. Bugün bunu yapmak zorunda kaldım.

Üst katta oturup "Ah aşık olmak ne zor", "vah istanbul ne güzel" derken bir yandan da bu dönem çalışacağım Galata ve Haliç kıyılarından nasıl en fazla rant elde edebileceğimi düşünüyordum. O anda arkadaki gırand pirınsıs dikkatimi çekti. Yanından geçen takayı yutacak gibi görünüyordu. Düşündüm de o takada ben de olabilirdim..
Ölçekten ürktüm, bir kul olarak küçüklüğümü tekrar hatırladım. Bu kallaviyet beni aşıyordu.. Ben iyisi mi paragrafın başına döneydim.

Otoların parkları bizim olsa

2008-09-21T23:45:00.000-07:00

2005 yılında San Franciscolu bri sanat inisiyatifi olan Rebar tarafından başlatılan Park(ing) Day (Park (etme) günü) her yıl belirlenen park alanlarını kısa süreliğine yeşil alana dönüştüren günlük bir gösteri. Geçtiğimiz günlerde 19 Eylül'de gerçekleştirilen etkinlik, kentlerimizin parklara ihtiyacını vurguluyor.

Sulak otopark gerçeği

2008-08-24T12:47:00.000-07:00

San Francisco Sausalito ve Tiburon.
Otopark illa sert zemin mi olmalıdır? İşte sulak alanda konut, işte amfibi pırpırın otoparkı: pırpark.

Elektrik direklerini kullanın!

2008-08-24T12:35:00.000-07:00

Cumartesi sabahı

2008-08-23T01:25:00.000-07:00

Günaydın,
Bu sabah mutfakta değişik şeyler oldu. Evdışına çıkan ailemden boş kalan mutfağı ele geçirdim. Yemek yapmayı seven biri olmasam da değişik spesiyallerle çeşitli damaklarda çeşitli tadlara vesile olduğumu zaman zaman düşünür ve kendimi avuturum.

"Patatesli omlet" diyerek kalktım yataktan. Patatesi soydum, küp küp kestim, tavaya attım. Bu sırada yumurta(lar)ı kırdım ve çırpıp iyice kıvama getirdim. Bir yandan siyah sele zeytinleri löp löp yutuyor, bir yandan hızımı yükseltmem gerektiğini düşünerek patatesleri çeviriyordum. Kahveyi de bu sırada hazırlamış olmalıydım. Herşey tıkırında gitti. Tarifi açıklamadan önce patatesli omletin "gurmeler" dışında pek kimsenin bilmediği anlamını hatırlatayım. Tecrübeyle sabitlerin bildiği kayıt dışı bir gerçek olarak patatesli omlet; beyler tarafından hanım arkadaşlarının hünerini ölçmek, onları lezzet testine tabi tutmak amacıyla kullanılır. Bu sebeple hanımların bu konuda tarife ve arife hazırlıklı olmaları gerekir.

Patatesli omletin içerikle ilgisi ise şöyle; gün içindeki performansımı doğrudan etkileyecek. Bugün yeni kentsel keşiflere çıkma, memleketimden manzaralara küçük müdahalelerde bulunma cumartesisi.
İçindekiler: 2 adet yumurta, 1 adet iri patates, bir kısım zeytinyağı, tuz olsun kırmızı pul biber olsun, filtre kahve, su, 15 sele zeytin. Hazırım.

Yenilikçi staj önerileri

2008-08-22T07:40:00.000-07:00

Dün sokakta gidiyordum, bunu yaparken belediye otobüsünde tekli koltukta -acil durumda gazi, hamile ve huysuz 60 üstü mavi akbillere ayrılması öğütlenen- oturuyordum. Hasanpaşa'da eski paşabahçe yeni yapı kredi bankasının sokağı bir kısım ozalit ve türevleri esnafının konuşlandığı bir sokak vardır. Geçmişte acı tatlı anılarımın olduğu bu sokak dün yenilikçi bir fikir üretmeme olanak tanıdı.

Büro, şantiye ve c şıkkı stajlar olmak üzere mimarlık eğitiminde toplamda 72 gün staj yapma zorunluluğu var. Öte yandan peyzaj mimarlığında bu c şıkkı "fidanlık stajı" olma zorunluluğuna sahip. Yani çoktan seçmeli bir durum peyzaj mimarlığı eğitiminde yaratılamamış. Tekil koltukta, "mimar ya da YÖK olsam bu çoktan seçmeli staj hakkını ortadan kaldırıp "ozalit stajı" yapma zorunluluğu getirirdim arzumu" keşfettim. Bunu bir seçenek olarak sunmak yerine öğrencilere dikte edilmesi gerektiğini savunuyor olabilirim. Eni konu üniversite öğrencisiyiz, neyi nasıl yapacağımız değil neyi yapacağımızı öğrenmeyi akademik görüyoruz. Üstelik c şıkkı stajda sıkıntı çeken arkadaşlarım var.

Ozalit mevzusuna dönersek; bu konuda kendini yabancı fotokopicilerde ve yurtdışlarında çok çaresiz hisseden biri olarak bu konunun staj komisyonlarınca gündeme getirilmesi taraftarıyım. Çıktı alamıyor, ctrl-p komutunu yalnızca photo edit programlarına sıçrama aracı olarak görüyorum. Autocad'de ölçek ayarını 5. sınıfta öğrendim, araya giren yaz tatilinde unutmuş olabilirim. Biz izanımızla ozalitmanlara istediğimizi anlatıyoruz, onlarda "ozalit sanatı" yapıyorlar. Sadece net copy'i kullanarak günümüzde bu ülkede Tabanlıoğlu olabilir, kurumunuzu kuşaklarca devam ettirebilirsiniz.
İşin sırrı ozalitmanlara güvenmekte. Halbuki komisyonlar bu önerimi değerlendirirse hem mimarlık eğitiminden nasıl maket alanında uzlaşanlar çıkabiliyorsa, ozalit alanından da uzmanlaşanlar çıkabilir hem de mimarlığın kapsamını daha da genişletebilirler Çok ileri gidip bu iş için lisans üstü program açılması fikrimi önümüzdeki postlara erteliyorum.
Düşünsenize şöyle bir ünvan (gördüğüm bir tabeladan esinlenerek):
Mimar, restoratör, kentsel tasarımcı, arkeolog, sanat tarihçisi ve ozalitman John Smith

Mimarlık ve diyalog

2008-08-20T08:26:00.000-07:00

Heyecanla de Young'a gidiyorduk. Eldeki haritalar Golden Gate Park'ın içerisinde yön bulmaya olanak tanımıyordu. Ve orta yaşlı bir bayan topluluğuna "excuse me" dedik. -Yönümüzü bulamıyoruz. Acaba "o müze" ne tarafta kalıyor?
-.-Şurdan dümdüz aşağı inin, sağa kıvrılın. Zaten oldukça çirkin (ugly) bir bina. Görmemeniz mümkün değil.
-Thank you m'am.

Şoförle konuşmak yasak

2008-08-18T23:33:00.000-07:00

şu an ofisteyim. lütfen;
1-kardeşim brezilya'dan, c amerika'dan döndü.
dünyada ise dönen dönene. olimpiyatlarla yatıyor çinli gülümsemesiyle kalkıyoruz. gel gör ki diksiyon kursları "gülme dersi" vermiyor burada. rusya gürcüleri acımadı, böldü. bunu nato'ya ve kosova bağımsızlığını destekleyenlere müstahak görüyor. öte yandan baba abd daha önce gördüğümüz bir filmi tekrar oynatıyor, çocuklarını uyarıyor.

2-tüm bunlara rağmen eskişehir'e gidiyor, hısımlarımı ziyaret ediyorum. eski rektör, daimi heykeltraş ve belediye başkanının kent üzerinde emellerinin rayından çıktığına şahit oluyorum. ah nedir o heykeller... ayıların, tanımadığım amcaların ve zeus'un heykelleri. işlemeli köprüler. trafiği kaldırmayan raylı sistem. jilet gibi yeşil alanlar, tertemiz sokaklar. strasburg'a, linz'e ya da nehri ortalamış her avrupa kentine öykünen ama yine de türk olmaktan geri kalamayan bir anadolu şehri oluyor. mostar'ın da ortasından su geçer. kanlıdır, gergindir, köprülüdür ama kendine özgüdür. hatta biraz osmanlıdır.
niyetim sövmek değil övmek. eskişehir'in dönüşümüne bizzat şahitlik ettim, onu seviyorum. ama sadelikten yanayım çünkü fazlasını anlamıyorum.

3-spekülasyon severim, aslı astarını kimse merak etmez neticede. astar da internette satılmıyor.

Bir dershane sloganı gibi "Başarıya giden yol"

2008-07-28T13:50:00.000-07:00

Bu bir başarı grafiği. UCLA'in spor merkezinin girişinde yer alıyor. Az buz spor yapmış, rekabeti tatmış biraz da olsa başarı üstüne düşünmüş bir aklı şaşırtacak bir basamak yok. Yalnız bu ayan beyanlıktan hoşlandım, utanmadım postladım.

Echo park civarları

2008-07-28T13:46:00.000-07:00

Meksika mahallesinden hakiki mural.

Bir reklam

2008-07-28T13:35:00.000-07:00

Petrolün bittiği yerde ne başlar?

2008-07-15T15:06:00.000-07:00

2007'de Suudi Arabistan'da Kral Abdulaziz Kültür Sanat Merkezi için açılan yarışmayı kazanan Norveçli mimarlık ofisi Snøhetta'nın yapıyı çevreleyen peyzaj planı heyecan verici. Bana tükenen 'petrol rezervlerinin resmi' gibi geldi. Yapının kendisi de zaten dünya petrol devi Saudi Aramco'ca petrole atfen yaptırılıyor.

Kim bu grafitadamlar?

2008-07-14T23:48:00.001-07:00

yer: silver lake

Salçalısı, çeliğin paslısı

2008-07-13T23:58:00.000-07:00

Peyzaj mimarlığı paslanmış çeliği, paslanmış çelik peyzaj mimarlığını seviyor!
Son yıllarda dış mekan projelerinde sıkça rastladığımız Cor-ten steel adıyla geçen çelik malzeme sanatçıların işlerinde özellikle de heykellerde oldukça kullandıkları bir malzeme. Görüntüsü manidar, bakımı ise çok kolay olan daha doğrusu bakıma ihtiyaç duymayan paslanmış çelikle ilk karşılaşmam Hamburger Bahnhof'da Richard Serra'nın çalışmasıyla olmuştu. Amerikalı heykeltraş Serra kamusal alan çalışmalarıyla ortamlarda ismi geçen bir sanatçı. Özellikle büyük çelik yerleştirmeleri modern sanat müzelerinin -hele bir de dış mekanları "birşey" söylüyorsa- ilgi alanında.

Richard'la daha sonra Lousiana Museum'da bahçede karşılaştık, birbirimizi hatırlamıştık. O'na ileride yapacağım büyük bütçeli ve çok ciddi projelerde kendisine teklif götüreceğimi söylediğimde bundan mutluluk duyacağını belirtti. Serra'yla geçtiğimiz günlerde BCAM'de tekrar karşılaştık. Bu seferki çalışması da paslıydı, bir yandan da kallavi ve akışkan. Yalnız biraz yaşlanmış, ömrü yeterse onu Türkiye'ye getireceğim Ahmet San'dan önce.

Bir daha

2008-07-11T14:04:00.001-07:00

Prens

2008-07-10T11:10:00.000-07:00

Vegas`tan bahsederken otellerin ismiyle konuşmak işin raconu. Tüm sosyal hayat otellerin gösterileri ve kumarhaneleri üzerine kurulu olduğu için onlar birer `kentli`. Strip üzerinde sıralanan gösteriş yarışındaki her yapı içerisinde kumar oyunlarından fazlasını barındırıyor. Ücretli ücretsiz şovlarıyla hepsi birer `kültür merkezi`. Wynn yapısal olarak aralarında en beğendiğimizdi. Buna rağmen en son ziyaret olduğumuz oldu. Tüm ucuz tarihi atfı gördükten sonra iç mekanda harikalar ummayarak gittik. Yine de sahanlığına girer girmez farklı birşeylerle karşılaşacağımıza dair sinyaller oldukça fazlaydı.

Uzatmadan, masalsı bir gösteriyi tesadüfen izleme şansımız oldu. Aydınlatması ve çağlayan suyuyla bizi kendini çeken iç bahçede aydınlatma tasarımının nelere kadir oldugunu düşünürken aniden dev bir kurbağa çıktı ortaya, hem de Louis Armstrong sesiyle, what a wonderful world`u söylemeye başladı. Gerçekten inanılamadı. İşte görseli işte videosu.
not: Ölçek hesabıyla kurbağanın bir eli insan başı büyüklüğünde.

Anılar

2008-07-10T10:31:00.000-07:00

Tatilya vardı, çok küçük değildim ilk açıldığında ama yine de beni heyecanlandırırdı. Lisede sulu kaydıraklara binmek için otobüs kaldırdığımız bile olmuştu. Akmar yerine bu tip eğlenceleri benimseyen bir arkadaş grubu içinde bulunmuştum.

Tatilya artık Beylikdüzü dolaylarında yok. En son işletmenin Kuzey Irak`a taşınacağını okumuştum, sonrasında akibetinin ne olduğuna dair bir bilgiye ulaşamadım. Kendisi bir İtalyan mimarisi canlandırması olan Bellagio Oteli`nin içerisindeki botanik bahçesinde yer alan konuşan ağaç anılarımı depreştirdi. Zamanında benim için son teknoloji ürünü olan bu `tasarım`dan artık utanıyordum. Gel gör ki yeni nesil bebelerin olaya benim kadar duygusal yaklaşmıyor olmalarına şaşırdım.

Fidanlık of Los Angeles

2008-07-10T09:55:00.000-07:00

Vegas hakkında doluyum, söylemek istediğim onlarca şey var. Ama öncelikle içimde kalan başka bir şeyi açıga vurmalıyım; burada gerekli bahçevan bilgisinden kendimi yoksun hissediyorum. Yarı tropikal iklim, kısmen de akdeniz iklimine sahip bu şehirde okaliptus, agapanthus ve palmiye dışında hiçbir yeşillemeyi tayin edemiyorum. Kendimi en yakın fidanlığa kapatıp günah çıkartmak istiyorum.

İşin şakası üstte, etkilendiğim görseli ise yanda.

kumarkitera.roulette.com

2008-07-10T09:43:00.000-07:00

Kumardan bahis acilmisken 0 ve 00 dahil olmak uzere 38 sayidan olusan rulette en populer numaranin 17 oldugu gerekli ortamlarda bilinen bir durummus. bunun 2 sebebi varmis. birincisi tablada en ortadaki sayi olmasi ikincisi ise james bond un filmlerde uzerine en cok oynadigi ve asla kaymetmedigi sayi olmasiymis.

Kumarkitera

2008-07-10T01:13:00.000-07:00

Varını yoğunu kumarda kaybedenleri biliriz, bir gecede kumardan servet yapanları ise daha iyi biliriz. Tüm bu birikimle kumarlı gecelere hızlı bri dlaış yaptık. Blackjack senin rulet benim şeklinde c ve ben kendimizi casinolarda yuvarlanırken bulduk. İlk gece 10’u 35’e katladığımızda bu işi kıvıracağımıza inandık. İşler beklediğimiz gibi gitmedi. Ertesi gün c hasılatın yarısını rulette benden habersiz kaybetti. Onun ertesi gün de ikimiz beraber battık. Yandaki görsel elimizde kalan bozuklukları tutarken pozladığımız bir kız. Toplam zarar: 50$

Bitişik nizam gökdelen

2008-07-10T01:07:00.000-07:00

Kadını makyajsız, boyasız, doğayı ellenmemiş, saf sevenlerdenseniz Las Vegas size gelmez. Burası ayarsız insan elinin değdiği en boyalı, işlenmiş yer. Kendi içinde dünyadan canlandırmalar barındırıyor. Kısa zamanda şimdiye dek görmesi nasip olunmayan İtalya’nın Venedik’i, Roması, Milano’su, Amerika’nın New York’unu 200 metrede fotoğraflamak mümkün. Bunlardan biri de Manhattan. Filmlerden, kartpostallardan gökdelenleriyle bildiğimiz Manhattan’ı ben bir de çatı bahçelerinden tanırım. ‘Yerden çaldığını yukarı taşımak’ fikrine kısmen dokunan çatı bahçesi fikri Manhattan’da oldukça popüler. Buna başka bir postta yer vermek isterim. Las Vegas’ın Manhattan’ında bir çarpıklık dikkatimi çekti. Bir bütünlük sergiliyorlar.

‘’There is no last bus in Vegas man’’

2008-07-10T00:38:00.000-07:00

''Türkiye çöl olmasın'' sloganını çabuk unuttuk. Hepimiz her yıl kaç metreküp toprağı erozyona kurban verdiğimizi ezbere biliyorduk o sıralar. Bu slogana Las Vegas’ta serbest çağrışımla ulaştım. Çölde olmanın ne demek olabileceğini, kum fırtınalarını ve dostlardan dinlediğim Mısır deneyimlerini düşünerek klimalı otobüste otururken hayal ettim. Los Angeles’dan bir otobüs dolusu Çinli kardeşimizle yaptığımız 5 saatlik yolculuk sona erdiğinde durum netleşti. Orası kuru sıcaktı. Tam saçlarıma layık.

Bahsetmeye değer mevzu bu değil, ''havaların nasıl olduğunu konuşmak'' genlerimde olsa da bunu telefonda yapmayı tercih ederim. Las Vegas’tan öğrenmeye gittiğimiz gezide şaşkın turist gözüyle ben ve c kısmen mimari ve p. mimari gözlerle kenti deneyimlemeye, sorular sormaya ve ilk gözlemlerimizi birbirimize aktarıp beyin fırtınalarıyla dolu sohbetler etmeye-yapmaya hevesleniyorduk. Motele dönen son otobüsün saatini bilmek bunun bir parçasıydı. Stand-up kıvamında yolculuklar geçirten 2 katlı otobüslerin şoförlerinden iyi giyimli olan birine son otobüsün saatini sorduk. 3buçuk günlük gezimizin ilk hazır cevabı başlıktaydı.

Sevdiğim kitaplar 1

2008-07-04T16:21:00.000-07:00

Biz bunu Santa Monica'da Henessey Ingalls'da gördük ve hemen pozladık. İçeriği de kapağı kadar yenilikçi. Ünlü tasarımcıların projelerinden derlenmiş bir seçki daha. Hemen amazonduk.

Getty

2008-07-02T13:51:00.000-07:00

Müzesi’ni 5 senedir sevmek zorundaydım. En iyi örnekler arasında defalarca önüme sunulmuş bir projeydi. Sevmek zorundaydım çünkü onu slaytlarından aklımıza kazımıştık. 16-18. yy sanatından zırnık anlamasak ta sınıfça sahiplenmiştik. O’nu dün gördüm, 24. yaş günümde. Hakan Şükür’ü gördüğümde heyecanlandığım kadar heyecanlandım. Tam olarak emin değilim nasıl bir his olduğundan. Olin Partners Richard Meier’ın tasarladığı müze yerleşkesine hazırladığı peyzaj projesiyle 2003 ASLA ödülünü kazanmıştı. Philladelphia orijinli peyzaj mimarlığı ve kentsel tasarım ofisi oldukça geniş bir ekiple çalışıyor ve geçtiğimiz yıllarda yine ASLA tarafından en iyi peyzaj mimarlığı ofisi ödülüne layık görüldüler. Getty’nin peyzaj tasarımı vejetasyona veya mekan tasarımına aşina olanların dışında tüm ziyaretçilere gerçek anlamda bir ‘deneyim’ sunuyor. Peki ama nasıl? Çok da şaşırtıcı olmayan ‘farklı mekan hissi yaratma amacıyla’.

Bunu da farklı duyulara hitap ederek yapmayı amaçlamış Olinler. Hani 5 duyu organı vardır ya onun gibi. Farklı kotlardaki mekan dizilerini rehber eşliğinde dolaştık. Teknik bilgilerle dolu, doyurucu bir gezinti oldu bizim için. Akan suyun hışıltısından ot kokularına, paslanmış çelikten kireç taşına, sukkulent bitkilerden drenaja dek gerçek bir mesleki haz yaşadım. Minnettarım. Bu hazza hemen ardından ziyare eylediğimiz case study houselar hallice dahil.

Palmiyem uzun

2008-06-30T15:13:00.000-07:00

Palmiyeler odunsu bitkilerden sayılmıyor. Var olan 6000’in üzerinde olan türüyle bu otsu-odunsu klasmanı dışı bitki tropikal ve sıcak iklim kuşaklarında yetişiyor. Türkiye’de iklim gözetmeksizin sevip kullandığımız bu yeşillemeler, gözünüzden kaçmadıysa kışın aşırı soğuklarda tepeleri yapraklarının çıktığı bölgeleri poşetlerle giydirilir, takip eden mevsimlerde gözümüzü doyurmaya devam etsinler diye.

Los Angeles’da palmiyeler patenli kızlardan daha çok göze batıyor bir yabancı için. Bazı bölgeler dışında yapıların yüksek katlı olmayışı, y ekseninde yedi katlı binaya eşdeğer palmiyeleri ön plana çıkarıyor. Tabii bunlar varyetesini bilmediğim en uzun türler. Sokakta giderken mini palmiyelere rastlamak da mümkün. Rivayete göre bu bitkiler Kaliforniya'ya Meksikalılar tarafından dikilmiş. Kaliforniya’nın Amerika tarafından Hatay usulü parayla satın alındığı farz edilirse, kentin bu simgeleri için Pancholara minnettar kalınmalı.

Ahlaksız Bordür

2008-06-30T15:05:00.000-07:00

Kısmi düzen, bölgesel nizam severim. Düzenin ne heyecanı yok ettiği ne de yaratıcılığı (yiğidi) öldürdüğünü düşünmüyorum. Seviyorum seviyorum ve seviyorum.

Amerika beni şaşırtmaya ve kafamdaki cevapsız gedikleri doldurmaya devam ediyor. Evet, buranın da medeniyetini değil ahlaksızlığını almışız, Avrupa’nın olduğu gibi. Tüketime programlı vatandaş burada toplu taşıma fakiri. Bilindiği üzere arabasız ulaşım neredeyse imkansız. Toprak bolluğuna vererek sokak ve caddeler ülkenin vaziyet planı ölçeğine uygun biçilmiş. Ama her şekilde trafik tıkanıyor ve tahmin edildiği gibi park sorunu yaşanıyor. Buradaki park sisteminden çok hoşlanıyorum. Çok kısa aralıklarla var olan park tabelaları sokağın ve park etmeye girişilen kaldırım parçasına hangi saat dilimi içerisinde park etmenin uygun olduğunu yazıyor. Böylece simgeleri ve tabelaları okuyarak bürokrasinin size tanıdığı özgürlük alanına yerleşiyorsunuz. Öyle çok tabela, sembol var ki bazen sinirleniyorum. İşaretsizlikten izanımızla yorumladığımız kurallarla kentte at koşturmak varken..

İşim icabı kaldırım bordürlerine sempati besliyorum. Yine bir tanesini gözetirken ‘Harika bir bordür, hem de kırmızı. Ah biz niye hep bu bordürleri sıkıcı renklerle yapıyoruz.’ seslendirirken kırmızı bordürün park edilmez alan olduğunu c bana hemen bildirdi.

Salk Institute

2008-06-29T16:29:00.001-07:00

San Diego yolunda yer alan Salk Institute Louis Kahn’ın 60’larda tasarladığı biyolojik araştırmalar merkezi. Fi tarihindeki film festivalinden akıllarda kalan Mimar Babam (My Architect - A Son’s Journey)’den kalan unutulmaz görselliğin sahibi yapı. Derin bir vadiyle bütünleşen araştırma merkezinin iç avlusu girişten itibaren sonsuzluk hissi veriyor. Avluyu orta ekseninde takip eden ince su hattı ve bitişindeki durgun su, kumtaşının karakterize ettiği yer döşemesi ve oturma elemanlarının sadeliğini bütünlüyor.

Ziyaretçi saatlerini göz önünde bulundurmayıp fütursuzca mimari gezmeye yeltendiğimiz yapının etrafında geç kaldığımız için öncelikle kontür geçtik. Çektiğimiz fotoğraflara seneler boyu emekle edindiğimiz kolaj yeteneğini konuşturarak kendimizi monte etme planları yapıyorduk ki; labarotuvarlardan çıkan çalışanları sıkıştırarak içeriye yasadışı girme çabalarımız sonuç verdi -girişimci insanlara hep ihtiyacımız var!-

Avluda dolaşırken aniden ampulüm yandı. Bu tasarımın bana nerden aşina olduğunu düşünürken İslam bahçelerindeki dünyevi simgeleri hatırladım; doğum, yaşam ve ölüm. İslami yapılar için avlular kuşkusuz vazgeçilmez. Ben bu avluları ‘kısmi kamusal alanlar’ olarak adlandırıyorum. Mahremiyetin ardında belli bir çerçevede sosyalleşme olanağı sundukları için. Avluların olduğu yerde de su olmazsa olmaz. İşte bu alanlarda aslında hareketli ve durgun suyun ayrı anlamları var. Salk Institute’deki ince su ise başlangıç, süreklilik ve bitiş noktalarının biçimleriyle bu simgelerle bütünleşik. Suyun çıkış noktası doğumu simgelerken, ince akışkan havuz yaşamı temsil ediyor. Ne derece hareketlense de çizgisinden çıkamayan yaşam suyu kaderci yaklaşımla harika örtüşüyor. Suyun gittiği yer ise belli. Son tarafta büyük havuzla birleşirken yaşamın da sonuna işaret ediyor. Ne lirik değil mi?

bas kuşum bas

2007-11-20T10:53:00.000-08:00